حضرت مىفرمايد : آنچه را خداوند دوست داشته و يا از آن كراهت داشته است به وسيله جارى كردن بر زبان رسول خود به پايان رساند ، با اوامرى كه فرموده همه چيزهايى را كه مورد محبّت خود بوده بيان كرد و چيزى را فروگذار نكرد ، و با نواهى اى كه فرمود همه چيزهايى را كه مورد غضب او بوده بيان كرد و چيزى را فروگذار نكرد . « فالقى اليكم المعذرة » پس با اين بيان احكامى كه داشته ، راه عذرآورى بندگان را در روز قيامت بسته است . اگر حلالها و حرامها را نمىگفت ، يا بعضى از آنها را مىگفت و بعضى ديگر را نمىگفت و با اين حال روز قيامت ما را مورد مؤاخذه قرار مىداد ، جاى عذرآورى براى ما وجود داشت ; ولى وقتى همه حلال و حرامها را بيان كرده ديگر جاى عذرتراشى نيست ; « و اتّخذ عليكم الحجّة » و حجّت را هم بر شما تمام كرده است . « و قدّم اليكم بالوعيد » و پيش فرستاده است به سوى شما چيزهايى را كه موجب ترس است ; مثلا جهنّمى را كه بد است از همين حالا براى شما بيان كرده و شما را از آن ترسانده است . پيش از آن كه قيامت شود ، يعنى در همين دنيا فهمانده است كه چه چيزهايى و چه كارهايى موجب رفتن در آتش جهنّم است . « و انذركم بين يدى عذاب شديد » و شما را از عذاب شديد جهنّم ترسانده است ، كه اگر به اوامر الهى عمل نكنيد و اگر از محرّمات الهى دورى نكنيد ، عذاب جهنّم در پيش است . باقى مانده عمر را غنيمت بدانيد « فَاسْتَدْرِكُوا بَقِيَّةَ اَيَّامِكُمْ ، وَاصْبِرُوا لَهَا اَنْفُسَكُمْ ; فَاِنَّهَا قَلِيلٌ فِى كَثِيرِ الاَْيَّامِ الَّتِى تَكُونُ مِنْكُمْ فِيهَا الْغَفْلَةُ وَالتَّشَاغُلُ عَنِ الْمَوْعِظَةِ » ( پس بقيّه عمر خود را دريابيد ، و صبر را پيشه خود سازيد ; زيرا اين روزهاى باقى مانده در مقابل آن روزهايى كه به غفلت گذرانده و از مواعظ روگردانده ايد ، اندك است . )